باغ گل های من

کاروان ورزشی ایران دست از پا درازتر در پی بلیط برگشت است

یک هفته از المپیک پکن گذشت و ورزشکاران ما نقش توریستی خود را به خوبی انجام دادند و فردا به گردش خود پایان می دهند . و یه سری دیگه برای مسافرت عازم پکن شدند احتمالا اینها خرید بهتری خواهند داشت چون قبلی ها تجربه خود را در اختیار ورزشکار های دیگه می زارن. خب اگه قراره اتفاق خاصی نیفته برای چی این همه سر و صدا راه می اندازند البته جای ناراحتی هم نداره چون نزدیک 150 کشور هنوز مدال نگرفتن خب ما هم یکیش مگه نه اینکه می گن "خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو " . تازه شدیم همرنگ بقیه و بعد قرنی فهمیدیم که بردن روانشناس به مسابقات کلاس داره بلاخره یه دونه بلیط هم جور می کنیم می بریم احتمالا تا چند دوره دیگه یاد می گیریم که هر جا رفتیم باید روانشناس و ببریم یعنی تو سالن مسابقه هم حضورش لازمه .

ولی خب جناب روانشناس نمی رسه که به افت روحی ورزشکارا توجه کنه خب بلاخره اون هم بچه داره باید براش عروسک بخره یه دوری روی دیوار چین بزنه اون همه جاذبه دیگه کی حوصله روانشناسی داره مگه شانس چند بار در خونه آدم و می زنه که بره شرق دور.

البته بد شانسی هم همیشه هست یه مورد اینکه دیگه به رژیم غاصب صیهونیست برخورد نکردن که با افتخاری بیشتر از مدال طلا از مسابقه کناره گیری کنیم

به مصاحبه خبرنگار ما از فتیله با سر آشپز ویژه اعزامی به بازیهای فیتیلمپیک

توجه فرمایید :(fitilampic)

: سلام جناب سر آشپز

= چیانگ چونگ

:ببخشید فکر کنم اشتباه گرفتم

= نه بفرمایید درست گرفتید داشتم مهارت مو تو زبان چینی امتحان می کردم .

: که اینطور حالا چه قدر موفق بودید ؟

=همونقدرکه گفتم

: خب معنیش چی می شه ؟

= معنی نمی خواد که اینا همه رو همینجوری می گن بسته به شرایط معنیش فرق می کنه مثلا اینجا یعنی علیکم السلام و رحمت الله

: آقای سرآشپز شما چه طوری برای اعزام به این بازیها انتخاب شدید ؟

= جونم برات بگه ما حدود 5 سال در تورنمنت های مختلف داخلی و خارجی شرکت کردیم اردوهای زیادی را در مناطق مختلفی از قبیل قطب جنوب، صحرای عربستان و شاخ آفرقا سپری کردیم در نهایت برای افرادی که جان سالم به در بردند هفت مرحله مسابقه انتخابی برگزار کردند که از روی هفت خان رستم ایده برداری شده بود و برای هیچ کس هم استثنا قائل نمی شدن من آشپز برتر سال 2007 و 2006 و همین طور دارنده طلای جام جهانی آشپزی سه دوره گذشته هستم کتاب های آشپزی من به چند زبان زنده و غیر زنده دنیا ترجمه شده ولی وقتی گفتم به عنوان سرآشپز اعزام بشم گفتند شما هیچ فرقی با بقیه نداری و باید از 5 سال جلوتر در اردو ها و مسابقه انتخابی شرکت کنی که خوشبختانه تونستم از این مسابقات سربلند بیرون بیام و همراه کاروان ورزشی اعزام بشم .

: آقای سرآشپز شما از روزی که اومدی چند بار برای گردش تو شهر رفتی ؟

= من از روز اول تا الان فرصت پیدا نکردم که یه دوری تو شهر بزنم .

: نظر شما در مورد بچه ها و هفته اول بازیها چی بود ؟

= والا من هر کاری که می تونستم کردم انواع غذاهای ایرانی ،اروپایی و حتی غذاهای چینی رو برای بچه ها آماده کردم .

: بله ما از این بابت مطمئنیم حالا چرا شما اینطور از خودتون دفاع می کنید مگه کسی به شما ایرادی گرفته ؟

= هنوز که نه ولی امروز شنیدم می گفتن اگه کار همین طوری پیش بره و ما نتونیم مدال بیاریم جواب مسئولین دیگه در ایران و از همه مهمتر جواب مردمی رو که کلی وعده طلا بهشون دادیم و چی بدیم . یکی دیگه گفت بلاخره ما باید یه نفر رو معرفی کنیم تا بتونیم همه تقصیر ها رو گردون اون بندازیم . یکی دیگه گفت پیشنهاد می کنم امسال آشپز ها رو مقصر جلوه بدیم آخه دفعه پیش نظافت چی ها و دفعه قبلش ... . خلاصه اونها تصمیم خودشون و گرفتن و قرعه به نام ما افتاده آخه ما چی کار کنیم که همه فقط دور اول حریف شون و می برن و بعدش دچار غرور و افت روحی و از این جور چیز ها می شن .

: نگران نباشید ما از حق شما دفاع می کنیم نمی زاریم این طوری بشه ما شاهد هستیم همین طور این مصاحبه یه سند .

= ممنونم .

: ما هم بابت مصاحبه از شما ممنون هستیم آخه مسئولین و ورزشکاران حاضر به مصاحبه نشدند .

+ نوشته شده در شنبه 26 مرداد1387ساعت 16:2 توسط مینا |

اهل دانشگاهم !

روزگارم خوش نیست
ژتونی دارم ، خرده پولی ، سر سوزن هوشی
دوستانی دارم بهتر از شمر و یزید
دوستانی هم چون من مشروط
و اتاقی که که همین نزدیکی است ،پشت آن کوه بلند.
اهل دانشگاهم !
پیشه ام گپ زدن است.
گاه گاهی هم می نویسم تکلیف،می سپارم به شما
تا به یک نمره ناقابل بیست که در آن زندانی است،
دلتان تازه شود - چه خیالی - چه خیالی
می دانم که گپ زدن بیهوده است.
خوب می دانم دانشم کم عمق است.
اهل دانشگا هم،
قبله ام آموزش ، جانمازم جزوه ، مُهرم میز
عشق از پنجره ها می گیرم.
همه ذرات مُخ من متبلور شده است.
درسهایم را وقتی می خوانم
که خروس می کشد خمیازه
مرغ و ماهی خوابند.

استاد از من پرسید : چند نمره ز من می خواهی ؟
من از او پرسیدم : دل خوش سیری چند ؟
پدرم استاتیک را از بر داشت و کوئیز هم می داد.
خوب یادم هست
مدرسه باغ آزادی بود.
درس ها را آن روز حفظ می کردم در خواب
امتحان چیزی بود مثل آب خوردن.
درس بی رنجش می خواندم.
نمره بی خواهش می آوردم.
تا معلم پارازیت می انداخت همه غش می کردند
و کلاس چقدر زیبا بود و معلم چقدر حوصله داشت.
درس خواندن آن روز مثل یک بازی بود.
کم کمک دور شدیم از آنجا ، بار خود را بستیم.
عاقبت رفتیم دانشگاه ، به محیط خس آموزش ،
رفتم از پله دانشکده بالا ، بارها افتادم.

در دانشکده اتوبوسی دیدم یک عدد صندلی خالی داشت.
من کسی را دیدم که از داشتن یک نمره10دم دانشکده پشتک می زد.
دختری دیدم که به ترمینال نفرین می کرد.
اتوبوسی دیدم پر از دانشجو و چه سنگین می رفت.
اتوبوسی دیدم کسی از روزنه پنجره می گفت «کمک»!
سفر سبز چمن تا کوکو،
بارش اشک پس از نمره تک،
جنگ آموزش با دانشجو،
جنگ دانشجویان سر ته دیگ غذا،
جنگ نقلیه با جمعیت منتظران،
حمله درس به مُخ،
حذف یک درس به فرماندهی رایانه،
فتح یک ترم به دست ترمیم،
قتل یک نمره به دست استاد،
مثل یک لبخند در آخر ترم،
همه جا را دیدم.

اهل دانشگاهم!
اما نیستم دانشجو.
کارت من گمشده است.
من به مشروط شدن نزدیکم،

آشنا هستم با سرنوشت همه دانشجویان،
نبضشان را می گیرم
هذیانهاشان را می فهمم،
من ندیدم هرگز یک نمره20،
من ندیدم که کسی ترم آخر باشد
من در این دانشگاه چقدر مضطربم.

من به یک نمره ناقابل10خشنودم
و به لیسانس قناعت دارم.
من نمی خندم اگر دوست من می افتد.
من در این دانشگاه در سراشیب کسالت هستم.
خوب می دانم کی استاد کوئیز می گیرد
اتوبوس کی می آید،
خوب می دانم برگه حذف کجاست.
هر کجا هستم باشم،
تریا،نقلیه،دانشکده از آن من است.
چه اهمیت دارد، گاه می روید خار بی نظمی ها
رختها را بکنیم ، پی ورزش برویم،
توپ در یک قدمی است
و نگوییم که افتادن مفهوم بدی است !
و نخوانیم کتابی که در آن فرمول نیست.
و بدانیم اگر سلف نبود همگی می مردیم!
و بدانیم اگر جزوه استاد نبود همه می افتادیم!

و بدانیم اگر نقلیه نبود همگی می مانیم
و نترسیم از حذف و بدانیم اگر حذف نبود می ماندیم.
و نپرسیم کجاییم و چه کاری داریم
و نپرسیم که در قیمه چرا گوشت نیست
و اگر هست چرا یخ زده است.
بد نگوییم به استاد اگر نمره تک آوردیم.
کار ما نیست شناسایی مسئول غذا،
کار ما شاید این است که در حسرت یک صندلی خالی،
پیوسته شناور باشیم.

+ نوشته شده در پنجشنبه 17 مرداد1387ساعت 11:15 توسط مینا |

آی مژده مژده مژده

فقط دو ماه تا پایان خاموشی ها باقی است.

وزارت نیرو این مژده را به هموطنان عزیز داد و اعلام کرد خاموشی ها فقط تا پایان گرما ادامه خواهد داشت و بعد از آن به کمک شما هموطنان عزیز قطعی گاز خواهیم داشت .

به گزارش خبرنگار ما با کمک معاون نایب رئیس وزارت نیرو توجه فرمایید :

خبرنگار ما : سلام علیکم برادر میشه لطف کنید سمت خودتون و برای خوانندگان ما بفرمایید

ک م ن ر : بله من هم سلام عرض می کنم خدمت شما و همه ی بینندگان و شنوندگان عزیز

خبرنگار ما : ببخشید سوء تفاهم نشه آقا ما قرار نیست صدای و تصویر شما رو پخش کنیم این دوربین فقط برای اینه که هر چی می گید بعدا علیه خودتون استفاده بشه .

ک م ن ر : بله داشتم می گفتم من بدون وکیلم یا دستیار وکیلم هیچ حرفی نمی زنم به جز اینکه سمت من همونطور که می دونید من پسر برادر شوهر خاله ی رئیس وزارت نیرو هستم .

خبرنگار ما : با این اوصاف شما باید پسر بابا برقی باشید ؟ درسته ؟

ک م ن ر : نخیر جانم من اگه پسر بابا برقی بودم که الان نایب رئیس وزارت نیرو بودم نه کمک معاون نایب رئیس عمو برقی .

خبرنگار ما : خب مهم نیست که بابا برقی بابای شماست یا عموت من سوالات مهمتری دارم

ک م ن ر : خواهش می کنم بفرمایید خیلی خوشحال می شم سوالات شما جزو همون استثنا هاست که بدون حضور وکیل و برادر زاده اش هم می شه جواب داد .

خبرنگار ما : در مورد این خاموشی های نامرد بگید لطفا

ک م ن ر : بله اولا که خاموشی ها هیچ هم نامرد نیستند چون مگه 5 دقیقه در روز از ساعت 4:30 صبح تا 4:35 دقیقه خیلی زیاده برای ما که مشکلی پیش نمی یاره .

خبرنگار ما : فقط 5 دقیقه اون هم تو این ساعت خب برای شما این هم زیاده بلاخره شما هم صاحب سمت هستید

ک م ن ر : نه آقا فرقی نمی کنه به من گفتن همه جا همین طوریه

خبرنگار ما : بله به شما خیلی چیز ها می گن ولی خونه ما برق دو بار در روز قطع می شه یکی از ساعت 3 بعدظهر تا 5 یک بار دیگه هم از ساعت 9 تا 11 شب که بچه من نه فیلم های تلویزیون و شب ببینه نه تکرارش و ظهر بتونه ببینه .

ک م ن ر : حالا شما غصه نخور یه مژده برای هموطنان عزیزم دارم اینکه : عمو برقی گفته خاموشی ها فقط تا پایان گرما ادامه دارد بعد از اون نوبت ننه سرماست و قطعی گاز و .. دیگه بقیه اش و به موقع خودشون توضیح می دن .

خبرنگار ما: خب از این بگذریم میزان مصرف مردم تو این مدت چه طوری بوده ؟

ک م ن ر : ما خیلی از مردم فهیم ملت جمهوری اسلامی ایران تشکر می کنیم که این طور صمیمانه با ما همکاری کردند مصرف برق فوق العاده پایین اومده

خبرنگار ما : بله دیگه وقتی 24 ساعته برق قطع مردم چیو استفاده کنند معلومه که مصرف می یاد پایین .

ک م ن ر : ببخشید چیزی گفتید ؟

خبرنگار ما : نه با خودم بودم شما ادامه بدید

ک م ن ر : بله می گفتم که مصرف خیلی پایین اومده و ما هم قطعی ها رو کمتر کردیم اگه همین طوری پیش بره قول که نمی دیم ولی سعی می کنیم بعد از فصل گرما دیگه خاموشی نداشته باشیم خبرنگار ما : گفتید خاموشی کمتر شده پس چرا برق ما که قبلا روزی 2 ساعت قطع می شد الان روزی 4 ساعت قطع می شه تازه اگه شانس بیاریم .

ک م ن ر : اونشو دیگه نمی دونم ولی خود رئیس وزارت نیرو تو یه مصاحبه با تلویزیون گفت که مصرف خیلی پایین اومده و خاموشی ها کمتر شده و فقط تا پایان گرما ادامه خواهد داشت به خاطر همین من همش این جمله رو تکرار می کنم که به من تهمت دروغ نزنید چون مصاحبه اش و روی نوار دارم .

خبرنگار ما : خیلی ممنون همین قدر کافیه به برادر شوهر خاله پدرتون سلام برسونید .

ک م ن ر: خواهش می کنم حتما .

واقعا چرا اگه مصرف پایین اومده حالا چرا روزی 4 ساعت یعنی 2 ساعت بیشتر از قبل عالیه که فقط توی تابستان قطعی برق خواهیم داشت واقعا دستشون درد نکنه با این همه لطف بسیاری که به ما دارند .

با ربط :

شاید خیلی تکراری بود ولی دیگه عاصی شدم به نظرم سزاوار هر چی ناسزا هستند .

+ نوشته شده در پنجشنبه 3 مرداد1387ساعت 22:12 توسط مینا |